Fokkersoog: Muscle Hill

(eerder gepubliceerd in de Breeders Special van het blad "draf&rensport" nr. 11 van 2017, auteur Hans Huiberts, m.m.v. Bas Schwarz)


Titel: Muscle Hill toont zijn spierballen

Naast Varenne en Ready Cash is Muscle Hill onderdeel van het Fokkersoog-drieluik in deze Breeders Special over de drie beste vaderpaarden van dit moment.
Muscle Hill is volgens velen de beste dekhengst van deze tijd. Dat geldt zeker voor Noord-Amerika.  Hij werd al tijdens zijn koerscarrière de hemel in geprezen en heeft zijn belofte als vaderpaard volledig waargemaakt. Er heerst nu zelfs een Muscle Hill-gekte.  In dit Fokkersoog beginnen we met zijn koerscarrière en afstamming. Zijn fokprestaties staan in het artikel over de Amerikaanse vaderpaarden, vanwege zijn kampioenschap.

Carrière
Muscle Hill was een goed gefokt jaarling, maar qua exterieur mankeerde er wel het een en ander aan. Volgens Bas Schwarz leek hij iets van een ‘karperrug’ te hebben en hij was toen nog wat klein. Vóór stond hij vanuit zijn schouders behoorlijk ‘Frans’, op relatief kleine hoeven. Daartegenover stond wel een mooie gesloten achterhand. Om deze redenen kwam hij bij een groot deel van de potentiële kopers op de Harrisburg-veiling dan ook niet door de selectie. Ook bij trainer Greg Peck, die juist zo onder de indruk was geraakt van de op de videobeelden vastgelegde motoriek van de Muscles Yankee-zoon, ontstond enige twijfel nadat hij het hengstje van dichtbij zag. Hij besloot om toch vast te houden aan zijn eerdere voornemen en had (mede namens eigenaren Tom Pontone en Jerry Silva) voor 55.000 dollar het laatste bod.  Het zou de beste investering uit zijn leven blijken. Muscle Hill zou uitgroeien tot de beste Amerikaanse draver uit de recente geschiedenis. Bij zijn allereerste start werd hij nog (onnodig) geklopt, maar vervolgens won hij, verdeeld over twee seizoenen, twintig keer op rij. Waarbij hij zelfs niet in de buurt kwam van een nederlaag. Zowel op twee- als op driejarige leeftijd vestigde hij een wereldrecord (resp. 1.10,6 en 1.08,5), terwijl hij nog de pech had om op de recordbanen bij uitstek (Du Quoin en The Red Mile) de klimatologische omstandigheden tegen te hebben. Hij won alles wat er maar te winnen viel en werd onderscheiden met een karrenvracht aan awards. Tenslotte werd hij begin 2016 geïntroduceerd in de Amerikaanse Living Horse Hall of Fame.

Boven: Muscle Hill wint overtuigend de Hambletonian in 2009 (foto Kanal 75)

Boven: Muscle Hill wint overtuigend de Hambletonian in 2009 (foto Kanal 75)

Exterieur en draf
Muscle Hill groeide uit tot een ca. 1,60 m. grote draver met een fraai, maar zeker geen vlekkeloos exterieur. Zijn goed gebouwde achterhand was de stuwende kracht bij zijn bijna perfecte bewegingsmechanisme. In de koers had hij qua aanspanning dan ook niet veel nodig: vóór droeg hij zekerheidshalve peesgamaschen, terwijl hij tevens met achtergamaschen en lichte ijzers koerste.  In tegenstelling tot zijn Europese tegenhanger Ready Cash was Muscle Hill als koerspaard erg kalm van aard. In het voorwerk maakte hij nooit veel indruk, meestal liep hij wat te lummelen. Hij wist gewoon wanneer het echt moest gebeuren.

Boven: Staatsiefoto van Muscle Hill.

Vader Muscles Yankee
Muscle Hill was de derde opeenvolgende Hambletonian-winnaar van vader Muscles Yankee, die in totaal 13 miljonairs bracht. In totaal werd hij vijf keer algeheel kampioen der Amerikaanse vaderpaarden. Hij is een zoon van Valley Victory uit merrie van de Yankee-familie, die wij kennen van Yankee Paco, Yankee Tornado, Sundown Yankee, Yankee Mustang en vele andere.

Boven: Muscles Yankee, de vader van Muscle Hill, wint hier de Hambletonian 1998.

Moeder Yankee Blondie
Yankee Blondie heeft als driejarige gekoerst op Grand Circuit-niveau, maar kwam simpelweg tekort tegen de beteren van haar jaargang. Ze heeft een mooi record van 1.12,8. In de fokkerij heeft ze het natuurlijk uitstekend gedaan. Zo bracht ze naast Muscle Hill nog drie dekhengsten: Diesel Don (Finland; inmiddels overleden), Uptown Yankee (Zweden) en Class Included (Noord-Amerika).

Broodmare sire
Hambletonian-winnaar American Winner is een zoon van Super Bowl, maar qua type heeft hij veel meer weg van Speedy Somolli, de vader van zijn Hall of Fame-moeder BJ’s Pleasure. De verwachtingen aangaande de fokkerijcarrière van deze aanvankelijk bij Hanover Shoe Farms gestationeerde crack waren  hooggespannen, maar dat vertrouwen heeft hij niet helemaal in kunnen lossen. Toch is zijn impact op de mondiale fokkerij enorm. Om te beginnen met dank aan zijn zoons Credit Winner en Viking Kronos, die in resp. Noord-Amerika en Zweden zouden uitgroeien tot vaderpaardkampioenen.
Daarnaast is American Winner in de hoedanigheid van broodmare-sireopmerkelijk succesvol, temeer wanneer je bedenkt dat hij niet beschikt over enorme aantallen aan dochters. Alleen de kruising Muscles Yankee x American Winner leverde al veertien tonwinnaars op, terwijl de Super Bowl-zoon geldt als grootvader (van moederszijde) van liefst tien miljonairs: Algiers Hall, Break The Bank K, Celebrity Secret, Classic Photo, Define The World, Maven, Muscle Hill, Sand Vic, Win Missy B en Winning Mister.

Moederlijn
Moeder Yankee Blondie komt uit een andere moederlijn dan vader Muscles Yankee. Haar stammoeder is Mambrino Beauty, maar de lijn is bekend als de Nervolo Belle-stam, die op basis van klassieke successen, als de op twee na succesvolste familie van Noord-Amerika geldt, met bekende toppers als Napoletano, Kadabra, Snow White, Donato Hanover, Windsong’s Legacy en Yankee Glide. Terwijl ook in Europa legio aan cracks uit deze lijn zijn voortgekomen. Recente voorbeelden zijn o.a. Houston Laukko, Brioni, Camilla Highness, Bar Hopping, Bélina Josselyn, Indigious en Mack Grace SM. In Nederland jaargangscracks als Wellborn Dean, Trenton Boko, Zjanti River, Zwaan’s Dean, Aida Boko, Broadway Fortuna, Bomba di Quattro, Conway Fortuna, Davy Boko en Elma Buitenzorg.
De tak van Muscle Hill’s 3e moeder Yankee Duchess geldt als een hele sterke en dat doet mij goed, want haar vader was niemand minder dan Duke of Lullwater, die in de jaren 60 van de vorige eeuw op hoge leeftijd naar Nederland werd gehaald door Piet Dijkhuis. Hij stond ter dekking bij Gerrit Brouwer in Purmerend. Ik heb de hengst daar nog zien dekken en mijn eerste draver was een zoon van hem, Noble Duke. Hij is ook de overgrootvader van Kailash. De Duke werd 3e in de Hambletonian van 1952 en was voornaam gefokt als zoon van Volomite en Dutchess Hanover. Hij heeft goed gefokt, zowel in de USA als in Nederland. Hij was vader van de bekende dekhengst Duke of Decatur (vader van Kameraad) en in ons land bracht hij de tonwinnaars Karel Duke, Paarl D, Micky, Okos en Pannepieta. Het bloed van ‘onze’ Duke of Lullwater stroomt dus ook nog in de aderen van Muscle Hill en gaat zo de wereld over.

Dektarieven
Nog gedurende het tweejarigenseizoen lukte het de Southwind Farms om een aandeel van 25 procent in Muscle Hill te bemachtigen, waarmee zijn taxatiewaarde op zes miljoen dollar kwam te liggen. Niet veel later werden ook nog eens 125 lifetime shares (rechtgevende op één dekking per jaar) verkocht voor $ 50.000 per stuk, zodat de taxatie een sprong maakte naar negen miljoen dollar. Het zijn indertijd gouden investeringen geweest. Er worden inmiddels kapitalen geboden voor zijn jaarlingen, terwijl afgelopen najaar op Harrisburg twee shareswerden verkocht voor recordbedragen van 170 en 175 duizend dollar. En enkele weken na die veiling werd er particulier een nog hoger bedrag betaald voor een dergelijk aandeel. Het officiële tarief voor een particuliere dekking bedraagt al sinds 2010 (zijn eerste jaar ter dekking) zo’n $ 30.000.


Muscle Hill als vaderpaard
Muscle Hill is uitstekend gefokt en was een fantastisch koerspaard. De verwachtingen als vaderpaard waren dan ook hooggespannen. En nu, 7 jaar later, kunnen we zeggen dat hij de belofte heeft volledig ingelost. Voor de successen van Muscle Hill als vaderpaard verwijs ik naar het artikel van Bas Schwarz over de Amerikaanse vaderpaarden.

(einde Fokkersoog)


Zijn Toppers
We volstaan met een opsommng van zijn meest winnende en bekendste producten:
In de USA:
Southwind Frank, Marion Marauder, Mission Brief, Resolve, Trixton, Bar Hopping, What the Hill, etc.
In Europa:
Propulsion, Princess Face, etc.


Uit het artikel van Bas Schwarz in hetzelfde blad:

Muscle Hill, ieder jaar beter!

Het is een regelmatig terugkerend fenomeen in de drafsportfokkerij. Een dekhengst die na een geweldige koerscarrière of een veelbelovende start als vaderpaard plotseling uitgroeit tot een hype. We zagen het in Noord-Amerika vrij recentelijk nog bij Donato Hanover, terwijl hij werd voorafgegaan door zijn vader, Andover Hall. De gemeenschappelijke noemer van vrijwel alle hypes is natuurlijk dat de bubbel op een gegeven moment weer barst. Dus hoe moeten we de huidige status van Muscle Hill, die in Noord Amerika bijna mythische proporties heeft aangenomen, interpreteren? Is er een nieuwe rasverbeteraar in de lijn van Star's Pride en Valley Victory opgestaan, of gaat hij straks de geschiedenisboeken in als de zoveelste rage?

Laag starterspercentage
Om met een puntje van kritiek te beginnen: het starters percentage van Muscle Hill is niet bijster hoog. Met uitzondering dan van zijn afgelopen lichting driejarigen (69 %), maar de overige jaargangen laten scores van tussen de 55 en 60 % zien. Dat steekt schril af tegen toppers als Cantab en Conway Hall, die eigenlijk altijd (ruim) boven de 70 % zitten. Van een goed bevruchtende hengst (want dat is Muscle Hill) met een superieure ondersteuning van merries, zowel kwantitatief als kwalitatief, mag meer worden verwacht. Daarnaast mag inmiddels worden geconcludeerd dat Muscle Hill zich niet bepaald manifesteert als een zgn. stempelhengst. Zoals er bijvoorbeeld gesproken wordt over een Love You-type of een Yankee Glide-type, daar vererft Muscle Hill niet naar zijn evenbeeld. Zijn nakomelingen zijn over het geheel genomen wat groter dan hun vader, terwijl het gros van zijn beste producten niet veel uiterlijke gelijkenissen vertoont. Wat hij zijn producten wel meegeeft, naar zeggen van trainers als Jimmy Takter en Ron Burke, is de enorme stuwing (motor) vanuit de achterhand en het goede karakter. Kalm, maar tevens met de wil om te winnen. Als we verschillende feiten op een rijtje zetten, zoals de gemiddelde opbrengsten van zijn jaarlingen, zijn dektarief dan wel de waarde van een dekaandeel en natuurlijk zijn productie, dan zien we een langzaam maar zeker stijgende lijn. En dat staat haaks op de kenmerken van een hype.

Jaarlingprijzen
De eerste generatie jaarlingen werd erg enthousiast ontvangen in Lexington en Harrisburg (zie ook onderstaande tabel). De tweede jaargang werd iets gereserveerder tegemoetgekomen, een tamelijk gebruikelijk mechanisme, maar de daaropvolgende jaren laat een duidelijk stijgende lijn zien. Totdat afgelopen najaar het dak eraf ging en de kopers over elkaar heen buitelden, letterlijk tonnen spenderend om maar aan een product van Muscle Hill te geraken. Bijna 50 % (!) van zijn 74 aangeboden producten ging weg voor 100.000 dollar of meer. Met als klapstuk de volle broer van Mission Brief, Tactical Landing, die na een laatste bod van 800.000 dollar geldt als het een-na-duurste jaarling (op een openbare veiling) ooit. Nu bestaat de beeldvorming dat exorbitant geprijsde jaarlingen de koopsom zelden weten te rechtvaardigen, maar in het geval van Muscle Hill gaat dat niet op. Zo was in 2012 Monarch Kemp voor 360.000 dollar de duurste van de vijftien 100.000+-jaarlingen. Onder de naam Trixton won hij uiteindelijk de Hambletonian en verdiende hij in totaal een slordige 950.000 dollar. Deyrolle werd datzelfde jaar voor 250.000 dollar afgeslagen, waarna hij tweeŽnhalf jaar later op de mixed sale nog eens 220.000 dollar opbracht. Dat was inmiddels onder de naam Propulsion, die we in Europa maar al te goed kennen. Zijn winsom bedraagt voorlopig al meer dan zeven ton aan euro's. De klapper van die groep van vijftien is Resolve (kostprijs $115.000/ winsom $ 2.256.678), die - net als Propulsion- pas op wat latere leeftijd tot volle bloei kwam. Ook uit de twee volgende jaargangen wist een relatief hoog aantal van de 100.000+ groep het aankoopbedrag waar te maken, met Bar Hopping ($190.000/ $1.292.433) en Southwind Frank ($ 100.000/ $ 1.905.887) als uitschieters.
De waarde van de dekaandelen van Muscle Hill laat ook een gestaag stijgende lijn zien tot de recordhoogte waar deze zich nu op bevindt. Meer daarover kunt u lezen in het aan hem gewijde fokkersoog (zie hierboven).

Productie
Aanvankelijk waren het vooral hengsten van Muscle Hill, die wisten uit te blinken, maar inmiddels is wel duidelijk dat de kampioen net zo gemakkelijk goede merries brengt. Extreem goede merries zelfs. Mission Brief, 3,1.08,6 ($1.599.587) was de sensatie van 2014, het jaar waarin ze op ontketende wijze in 1.08,7 een algeheel wereldrecord voor tweejarigen vestigde. Dit jaar kwam All The Time, 3,1.09,7 ($931.366) ijzersterk terug van een koliekoperatie door de Hambletonian Oaks te winnen, terwijl haar een jaar jongere volle zus Ariana G, 2,1.09,5 ($743.967) over nog meer klasse lijkt te beschikken. Het heeft er overigens de schijn van dat merries van Muscle Hill net een tikkeltje temperamentvoller zijn dan de hengsten, al zou dat zeker in het geval van Mission Brief ook met de grootvader (Varenne) te maken kunnen hebben. Tenslotte nog de observatie dat Muscle Hill niet persé afhankelijk is van een specifieke kruising, al lijkt hij vooral goed te matchen met Cantab Hall. Deze kruising is numeriek beperkt (negen producten in Noord-Amerika), maar leverde in de vorm van Southwind Frank, 3,1.09,4 ($1.950.887) wel het Muscle Hill-product op met het meeste pure natuurtalent. Het feit dat hij gedurende 2016 nooit echt fit is geweest en er toch in slaagde om meer dan een miljoen te verdienen zegt natuurlijk alles over zijn enorme potentie. Vervolgens heb je de zojuist aangehaalde superzusters All The Time en Ariana G, terwijl de in 2016 tweejarige Signal Hill, 2,1.10,7 ($69.821) over de potentie lijkt te beschikken om uit te kunnen groeien tot 130 130n van de hoofdrolspelers van het aankomende seizoen. Mede met dank aan de versterkende werking van succes is het goed mogelijk dat Muscle Hill zijn dominantie langdurig zal voortzetten. Zo dekte hij in 2016 supermerries als Shake It Cerry ($2.786.104), Buck I St Pat ($2.320.637), Maven ($1.756.996), Classic Martine ($1.168.161) en Lifetime Pursuit ($1.065.586), waarmee ook succes op de langere termijn verzekerd lijkt te zijn. Maar of hij ook daadwerkelijk een rasverbeteraar is? We laten het oordeel graag aan u.


Jaar Geveilde
jaarlingen
Geveilde jaarlingen $100.000+ Gem.opbrengst

2012

53

15 (28%)

$ 80.698

2013

57

9 (16%)

$ 56.088

2014

58

12 (21%)

$ 65.857

205

69

18 (26%)

$ 76.058

2016

74

35 (47%)

$ 123.000




Boven: Muscle Hill.



terug naar overzicht Fokkersogen