Fokkersoog: PIM WIELINGA,
De 'brave machoman' is niet meer

gepubliceerd in het blad "draf&rensport" nr. 40 van 2014,
en met toestemming overgenomen

geschreven door Ferry Hollander

Na zestien jaar nemen we afscheid van Pim Wielinga.
Als driejarig talent klapte de hengst door zijn pees en leek zijn lot bezegeld.
Hij kreeg echter een kans in de fokkerij en vulde zijn nieuwe rol prima in.
Zijn puntgave en harde kinderen verrassen vriend en vijand.
Na elf mooie dekseizoenen is zijn tweede carrière als dekhengst tot een einde gekomen.





Klassieke aspiraties
Het levensverhaal van Pim Wielinga begon in 1997. Toen koos Daan Aalberts ervoor om de halfzus van Europese crack Carisma Darby te kruisen met Yankee Tornado. Onder de rook van Leeuwarden werd een jaar later een betoverend hengstje geboren. Op de Friese kleigrond in Marssum groeide Pim op voordat hij bij Unitrot onder de hamer kwam. Uit een aanbod van 191 jaarlingen werd hij geselecteerd door Jan-Ede Kuipers, die 12.000 gulden overhad voor de viervoeter. De financieel adviseur uit Abcoude werd al gauw beloond voor zijn aankoop, want Pim zegevierde als tweejarige tweemaal afgetekend. Hij bleek een klassieke belofte en begon het jaar van de waarheid eveneens voortvarend. In een kwalificatie op Duindigt speelde hij met tonwinnaars als Kazan Buitenzorg en Nike Oldeson. Toch bleek Pim niet onklopbaar toen hij op Paul W Boko stuitte. Ook in de Sweepstakes moest hij zich gewonnen geven tegen de klasbak van Peter Strooper. Terwijl Paul W een tijd van 1.16,1 noteerde, een koersrecord wat nog altijd in de boeken staat, leverde Pim een puike prestatie door tweede te worden in 1.16,4 over 2300 meter. Na een eenvoudige zege in de Grote Prijs der Vaderpaarden meende Hugo Langeweg de leider van de jaargang uit te kunnen dagen in de Derby. Twee dagen voor dé koers der koersen kwam Pim echter met een dik been uit de box.

Tweede kans
Wanneer een zeepbel de mooiste kleuren vertoont, spat hij uiteen. Zo ervaarde ook de entourage van Pim Wielinga. De klassieke droom veranderde plots in een heuse nachtmerrie. De Derby werd gemist, maar later bleek dat zijn koerscarrière niet eens kon worden vervolgd. Vlak voor zijn comeback raakte Pim opnieuw geblesseerd, het boek kon dicht. Kuipers besloot samen met partner Nico Cramer en mede-eigenaren Frits en Nanna Pijtak een punt te zetten achter Pim zijn loopbaan. Waar uitgekoerste dravers vaak uit beeld verdwijnen, had Jan-Ede een heel ander plan voor hem in petto. Pim ging verder als dekhengst en moest opboksen tegen de gevestigde vaderpaarden. Hij verrichte zijn diensten bij de Boko Stables, bij de Parklane Farm en de laatste twee jaar bij Stal Prakken. Met het geringe aantal fokmerries in Nederland is het lastig om je als live-hengst te onderscheiden, zeker wanneer je niet beschikt over internationaal aansprekende prestaties. Toch mocht Pim Wielinga niet klagen over belangstelling. De schappelijke prijs in combinatie met de trouwe koerspaarden die hij ieder jaar voortbracht, trok de aandacht van menig fokker. In totaal heeft Pim 86 nazaten, wat neer komt op ongeveer 8 per jaar. Ook Kuipers zelf vertrouwde zijn merriestapel toe aan de hengst. Van de 86 kinderen hebben 36 het achtervoegsel 'Toscana' meegekregen. De nakomelingen van Pim kenmerken zich door hun lange carrières. De producten die de baan hebben gehaald verschenen gemiddeld 35 maal aan de start. Hoewel er niet veel klassieke successen geturfd werden, hebben de gestarte producten toch een gemiddelde winsom van ruim €10.000.

Reclame
De kinderen van Pim Wielinga maakten reclame voor hun vader, maar Jan-Ede Kuipers deed daar nog een schepje bovenop. De lezers van het lijfblad kunnen de scherpe pen van Pim onmogelijk gemist hebben. Via advertenties sprak hij de merriehouders in Nederland toe. Kreten als 'Fokkers wees slim, breng u merrie naar Pim' en 'Fokkers, ik verbeter uw merrie' kwamen regelmatig voorbij, evenals de slogan 'Pim Wielinga. Nederlandse naam, Wereld bloedlijnen'. Als we het pedigree van Pim onder de loep nemen dan is daar geen woord van gelogen. De negentiende-eeuwse Ab staat aan de basis van zijn moederlijn. Bekende afstammelingen van deze gewaardeerde tak zijn Mark Six, Incredible Crafts, Nevele Impulse, Invit Broline, Alf Palema, The Bad Boy, Digger Crown, Aviano, Jetstile, Fabrice Axe en El Magio Pellini. Pim komt uit een goede Amerikaanse moederlijn, die in 1975 onze contreien aandeed. In dat jaar importeerde Piet Lourens uit de Schermer de schimmelmerrie Scotch Martha. Bij aankomst had ze een veulen aan de voet genaamd Spar, die in Nederland geregistreerd zou worden als Rusty Oostwyck. Bij trainer Piet Smit ontwikkelde laatstgenoemde zich tot een verdienstelijk draver en bij familie De Mare uit Rijnsburg bracht zij op haar beurt Dusty Pride, de moeder van Pim Wielinga. Zo is de cirkel weer rond.

Brave machoman
Jan-Ede Kuipers noemde zijn oogappel steevast 'brave machoman'. Pim was een knuffelpaard, maar ook scherp en attent als het moest. Bijvoorbeeld bij het oprijden naar de startauto of als zijn territorium bedreigd werd. De hengst slingerde zo ooit een schaap de lucht in toen de lopende wolfabriek tussen hem en een kudde merries door mekkerde. Naar mensen toe was Pim altijd de rust zelve, eigenlijk had hij een perfect karakter voor een harddraver. Als vaderpaard gaf hij dat ook door aan zijn kinderen. Zij hebben het brede hoofd, de flinke manenbos en het fijne karakter geërfd van hun vader. Het rijkste kind van Pim is de spijkerharde Winston de Frise. De trouwe ruin was bij Hubert Schoonhoven al een prima koerspaard, maar verdiende de afgelopen jaren bij Hans Crebas in Zweden een dik belegde boterham. Het snelste kind van Pim is Bella Toscana. De merrie liep eind mei in Solvalla 1.11,9 over 1640 meter. Daarnaast zijn er nog tal van prima nakomelingen zoals Yoboko Toscana, You Wish Toscana, Winello Toscana, Amigo Toscana, Zanilli Toscana, Willucio Toscana, Zoela Swagerman, Zlatan Toscana en de per start verbeterende Esperansa. Min of meer vaste partner van Pim Wielinga was de Toss Out-merrie Sun van de Lente. Zij bracht van Pim twee subtoppers in de vorm van Wico Toscana en Baresi Toscana. Toeval of niet, maar de allerlaatste telg van Pim Wielinga is ook een zoon van Sun van de Lente. Meneer Van Opzeeland is gezegend met zijn Hercules Petnic, die zijn vader een laatste eer moet gaan bewijzen. Wij doen dat alvast vanaf deze plaats. Pim Wielinga, bedankt! 


import

Boven: Paul W Boko (P. Strooper) wint met zekerheid
de 1e afd. van de Voorjaars Stakes P 2001, voor Pim Wielinga.

import

Boven: Pim Wielinga als vaderpaard op zijn laatste dekstation,
in Friesland, bij Henk Prakken.

import

Boven: Pim had een breed hoofd en weelderige manen.


Voor meer foto's van Pim Wielinga, zijn jaargenoten en zijn producten:
kijk op de website van het NDR-Archief:

Click hier



Productie van Pim Wielinga (t/m 1 oktober 2014)

import


import







terug naar overzicht Fokkersogen